Pychoterapia dla pacjeta
Jego własne idee i poglądy zaczęły kształtować się w Child Study Department w Rochester, gdzie rozpoczął swoją pierwszą pracę. Tam też pracując jako psychoterapeuta zapoznał się z myślą Otto Ranka (twierdził, iż jednostka posiada samokierujące zdolności ujawniające się w terapii oraz wymieniał trzy czynniki warunkujące psychoterapię: jednostka, terapeuta, związek między nimi1), która wyraźnie przebija się w jego osobistej koncepcji. Kolejnym posunięciem w karierze i rozwoju była praca w Ohio State University. Jego psychoterapia oryginalne jak na tamte czasy założenia szybko zyskiwały wielu zwolenników i naśladowców najpierw w Stanach Zjednoczonych, później zaś w Europie. Rok 1945 był rokiem rozpoczęcia pracy na uniwersytecie w Chicago, natomiast 1957 na uniwersytecie w Wisconsin, gdzie próbował siły swojej terapii z chorymi na schizofrenie, w poradnictwie małżeńskim i rodzinnym – z dużym zresztą powodzeniem. W roku 1964 Rogers po raz kolejny zmienia miejsce zawodowej kariery na Western Behavioral Sciences Institute, zajmując się tam badaniem psychologicznych procesów grupowych. WJako ciekawostkę chciałbym dodać, iż w roku 1964 nakręcono z Rogersem film dla potrzeb serialu „Trzy podejścia do psychoterapii”. Zadaniem jego było przeprowadzenie półgodzinnego wywiadu z nieznaną psychoterapia sobie trzydziestoletnią kobietą. Doskonale przedstawia tam w praktyce założenia i działanie jego sposobu terapii, udowadniając tym samym skuteczność i słuszność swoich teorii2. Na zakończenie tej części pracy chciałbym przedstawić jako podsumowanie podstawowe zasady terapii skierowanej na pacjenta, którą bardzo trafnie sformułował Tausch3: Pacjent ma możliwość psychoterapia zrozumienia tych stron własnej osobowości i własnego życia, które są źródłem jego niezaspokojenia, strachu lub cierpienia. Ma zdolność i tendencję do przekształcania samego siebie oraz